بستايد و پيامبر ( ص ) او را مايه‌ى شناخت مؤمن از بىايمان بشمارد ؛ « ولولا أنت يا على لم يعرف المؤمنون بعدى » على ( ع ) قسيم الجنّه والنار در روايات شيعه آمده كه : « على قسيم الجنهء والنار » ولى روايتى را ابن حجرعسقلانى نقل مىكند ، تا آنجا كه به ذهنم مىرسد ، در كتب ما نيست - البته شايد هم باشد ولى ما نديده‌ايم - و آن روايت اين است كه : پيامبر ( ص ) فرمود : « لايجوز احد الصراط الا باذن على ؛ بدون اجازه‌ى على ( ع ) هيچ كس از پل صراط رد نمى شود . » « قسيم الجنهء والنار » ، داريم ولى عبور از پل صراط ، خير . جمله‌اى كه مولا به حارث همدان فرموده و ديگران به شعر درآورده‌اند ، اشاره به همين مطلب است ؛ يا حارث همدان من يمت يرنى * من مؤمن او منافق قبلا يعرفنى طرفه و اعرفه * بنعته و اسمه و ما فعلا اقول فى النار حين توقف للعر * ض ذريه لاتقربى الرجلا ذريه لا تقربيه ان له * حبلا بجبل الوصّى متصلا حارث همدانى در همين روزهاى آخر - بعد از ضربت خوردن مولا - به محضرايشان رسيد و خيلى اظهار دلتنگى كرد كه آقا ! من